معنای آیه
آنگاه مي فرمايد:
فرعون در زمين سر به گردنكشي برداشت و ميان مردم تفرقه افكند و آنها را دسته دسته كرد، تا يكدل نشوند و نتوانند در مقابل او قيام كنند.
فرعون مردم را به دو گروه تقسيم نمود: قبطيان، که مردم بومي مصر بودند و تمام قدرت و ثروت مصر را در دست داشتند و سبطيان كه مهاجران بني اسرائيل بودند و از زمان حضرت يوسف، كه پدر و برادرانش را به مصر فراخواند، در آن سرزمين به صورت غلام و كنيز در خدمت قبطيان بودند؛
سپس براي اينكه نكند بني اسرائيل براي نجات خود عليه حكومت ظالمانه او قيام كنند، فرعون پسرانشان را سر مي بريد و زنانشان را براي خدمت به كار مي گرفت و از آنجا كه از مفسدان بود، هر چه توانست بر آن مردم مستضعف ستم نمود.
معروف اين است كه فرعون در خواب ديد، شعله آتشى از سوى بيت المقدس برخاسته و تمام خانه هاى مصر را فرا گرفت، خانه هاى قبطيان را سوخت، ولى خانه هاى بنى اسرائيل سالم ماند!
او از آگاهان و معبران خواب توضيح خواست، گفتند: از بيت المقدس مردى خروج مى كند، كه هلاكت مصر و حكومت فراعنه به دست او است و نيز نقل كرده اند كه بعضى از كاهنان به او گفتند پسرى در بنى اسرائيل متولّد مى شود، كه حكومت تو را بر باد خواهد داد و همين امر سبب شد كه فرعون تصميم به كشتن نوزادان پسر بنى اسرائيل را بگيرد. (مجمع البيان)
به طور طبيعی فرعون احتمال می داد چون بنی اسرائيل زياد شوند ممکن است قيام كنند و با فرعونيان بجنگند و حکومتش را به خطر اندازند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر