تفسیر قرآن

رابعاً، آيا بت­ هاي بي­‏ خاصيّت بهترند يا كسي كه دعاي درمانده ­ای كه او را بخواند اجابت کرده و دفع بلا مي­ كند و شما را جانشين پيشينيان  می­ سازد؟!

آيا با اين خدا خدايي است؟ ولي تنها اندكي متذكّر اين مطلب مي­ شوند و به يکتايي خدا ايمان می آورند.

بنا بر اين آيه،

  اوّلاً، انسان در دعايش بايد طلب خير كند.

ثانياً، تا انسان درمانده نشود، دعايش واقعي نيست.

ثالثاً، دعا بايد از روي اخلاص باشد، يعني جز به خدا به كسي و چيزي اميدوار نبود و از همه اسباب قطع اميد كند و تنها خدا را بخواند.

ولي از آنجا كه سنّت الاهي تغيير ناپذير است؛ نبايد انتظار داشته باشيم، با دعا آن را تغيير دهيم؛ مثلاً هر كسي به هنگام مرگ خودش و بستگانش مضطرّ است و از خدا طلب شفا مي­ طلبد؛ و اگر خدا به همه جواب مثبت دهد، بايد قانون مرگ را لغو كند.

و اگر گاهي هم دعايي كه همه­ شرايط را دارد‌ مستجاب نشد حتماً به مصلحت نبوده و در آن صورت يا مشابهش را به ما مي ­دهد و يا بلايي را از ما دور مي­ كند و گاهي در آخرت به مراتب بيشتر به ما مي ­دهد و گاهي به نسل ما لطف مي­ كند.

اين نياز مريمي بوده است و درد      كان چنان طفلي سخن آغاز كرد

هر كجــــا دردي دوا آنجا بود             هر كجا فقري نوا آنجا بود

هركجا مشكل جواب آنجا رود     هر كجا پستي است آب آنجا رود

پيش حقّ يك  ناله  از روي نيــاز     به كه عمري در سجود و در نمـــاز

زور را بگذار زاري را بگير               رحم سوي زاري آيد اي  فقير

امام­ صادق (ع) فرمود: به خدا سوگند مضطرّ مهدی (ع) است، چون در مقام ابراهيم دو ركعت نماز مي­ گزارد و خدا دعاي او را اجابت كند، ناراحتي­ ها را برطرف ­سازد و او را خليفة زمين مي­ كند. (نورالثّقلين)

منظور اين حديث اين است كه حضرت مهدي (ع) بارزترين مصداق آيه است، يعني وقتي كه فساد همه جا را فرا گرفت و همه­ درها به روي بشر بسته شد و حالت اضطرار در همه نمايان شد،‌ مهدي (ع) در مقدّس ­ترين نقطه روي زمين (مكّه) دست به دعا بر مي­ دارد و از خدا‌ تقاضاي گشايش در كارها مي­ طلبد و دعايش مستجاب شده و انقلاب مقدّس جهاني او آغاز مي­ شود؛ و به مصداق «وَ يَجعَلُكُم خُلَفاءَ الاَرضِ» خدا او و يارانش را خلفاي روي زمين قرار مي ­دهد.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر