سوره نمل - آیه 44 - جزء 19
قِيلَ لَهَا اُدْخُلِي اَلصَّرْحَ فَلَمّٰا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَ كَشَفَتْ عَنْ سٰاقَيْهٰا قٰالَ إِنَّهُ صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَوٰارِيرَ قٰالَتْ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَ أَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰانَ لِلّٰهِ رَبِّ اَلْعٰالَمِينَ
معنای آیه
و به او گفتند: پاى به درون قصر گذار، پس چون در آن نظر كرد پنداشت بركۀ آبى است و ساقهاى پاى خود را برهنه كرد، سليمان بدو گفت: اين (آب نيست، بلكه) قصرى صيقلى از آبگينه است، (اينجا بود كه) زن گفت: پروردگارا من به خود ستم كردهام و اكنون همراه با سليمان به پيشگاه خداوند، كه پروردگار جهانيان است، سر تسليم فرود مىآورم.
تفسیر قرآن
و به ملكه سبا گفتند: به داخل اين قصر بفرما. چون ملكه سبا نظر كرد، پنداشت نهر آبي است، دامنش را بالا زد، كه تر نشود؛ و سليمان به او گفت: حياط قصر از بلور صاف است؛ لازم نيست پا را برهنه كند.
ملكه سبا چون اين قدرت نمايي را از سليمان ديد و نيز جريان خبر آوردن هدهد از سلطنتش و آنگاه آوردن تختش از سبا را به خاطر آورد، گفت: پروردگارا، من بر خود ستم كردم؛ اينك با سليمان تسليم خدا پروردگار جهانيانم.
اميرمؤمنان (ع) فرموده: به آنچه اميد نداري اميدوارتر باش، تا آنچه اميدش داري، چه ملكه سبا از كشورش بيرون شد و سرانجام مسلمان گشت. (نورالثّقلين)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر