تفسیر قرآن

و لشكريان سليمان از جنّ و انس و پرندگان نزد او جمع شدند و به هم پيوستند.

برخلاف نظر فخر رازی که گفته: «سليمان مالک همه­ روی زمين بوده و جن و پرندگان زمان او مانند انسان­ها عاقل و مكلّف بوده ‏اند، از کلمه «من» که تبعيض و يا بيان است بر می ­آيد كه لشكريان سليمان طوايفی از انسان­ها و از جن و پرندگان بوده ‏اند و هيچ سند قطعي از قرآن يا غير آن که سليمان بر تمام روي زمين حكومت داشته، نیست؛

بلكه از آنچه از آيات قرآن بر مي ­آيد، سليمان (ع) تنها بر همين سرزمين فلسطين حكومت داشته، منتها حكومتش عمق داشته،‌ يعني جنّ و انس و حيوانات و حتّیٰ   جمادات در اختيارش بوده ­اند.

جنّ، موجودى است باشعور و مخاطب پروردگار قرار مى‏ گيرد.  «يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالإِنْسِ» (انعام­130).

بعضى از جن­ها مؤمن و بعضى كافرند «وَ اَنّا مِنَّا المُسلِمُونَ» (جنّ، 14) «وَ أَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَ مِنَّا دُونَ ذلِكَ» (جنّ، 11).

جن­ها زن و مرد و زاد و ولد دارند و طبيعتاً شهوت دارند. «لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لاجَانٌّ»(الرحمن­56).

براى سليمان غوّاصى و بنّايى مى ‏كردند: «وَالشَّياطِينَ كُلَّ بَنَّاءٍ وَ غَوَّاصٍ» (ص، 37)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر