سوره نمل - آیه 7 - جزء 19
إِذْ قٰالَ مُوسىٰ لِأَهْلِهِ إِنِّي آنَسْتُ نٰاراً سَآتِيكُمْ مِنْهٰا بِخَبَرٍ أَوْ آتِيكُمْ بِشِهٰابٍ قَبَسٍ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ
معنای آیه
موسى (در راهِ بازگشت از مدين) به خانوادۀ خود گفت: من آتشى مىبينم، به زودى از آن برايتان خبرى مىآورم، يا شعلۀ افروختهاى تا گرم شويد.
تفسیر قرآن
گفتيم اين سوره بیشتر بر تبشير و انذار تکیه دارد؛ از این رو، بعد از بيان اهمّيّت قرآن، به بیان پنج داستان می پردازد، که در سه داستان اوّل يعنى در داستان موسىٰ و داوود و سليمان، جهت بشارت در آنها غلبه دارد و در دو تاى ديگر جنبه وعيد و انذار.
نخست به بيان سرگذشت حضرت موسيٰ (ع) مي پردازد و می فرماید:
شبي موسيٰ (ع) با همسرش دختر شعيب در راه مصر در بياباني راه را گم كرد و در همين حال وضع حمل به همسرش دست داد. در اين موقع شعله آتشي از دور ديد؛ پس به خانواده اش گفت: من آتشي از دور ديدم؛ همينجا توقّف كنيد، تا من به زودي از افرادي كه آن آتش را افروخته اند، راهنمايي جويم، يا شعله اي از آتش برايتان بياورم، تا آتشي روشن كنيد و گرم شويد.
از اينكه موسيٰ خانواده ي خود را به صورت جمع خطاب كرده (سَآتيكُم)، معلوم مي شود، كه فرزند يا فرزنداني هم داشته است.
در قرآن كريم 136 مرتبه نام حضرت موسيٰ (ع) ذكر شده و در 24 سوره داستانش و حدود 900 آيه در باره ی ماجراي بني اسرائيل. (تفسير نور)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر