تفسیر قرآن

اين سوره 93 آيه­ ای در «مكّه» نازل شده است‏. محتواي اين سوره همچون ساير سوره ­هاي مكّي بيشتر بر روي مبدأ و معاد و بشارت  و انذار تكيه دارد.

مسائل علمي و اخلاقي قابل ملاحظه­ اي هم در ضمن سرگذشت پنج پيامبر بزرگ و مبارزات آن­ها با اقوام منحرفشان در آن بيان شده است. بخش مهمّي از اين سوره نيز به داستان «سليمان» و «ملكه ­ی سبا» و سخن گفتن هدهد‌ و مورچه با سليمان است؛ و به همين ­خاطر هم سوره ­ی «نمل» ناميده شده است.

پيامبر اكرم (ص) فرموده: هر كه سوره­ نمل را بخواند، خدا به تعداد كساني كه سليمان و هود و شعيب و صالح و ابراهيم را تصديق يا تكذيب كرده ­اند، ده حسنه به او مي ­دهد و هنگام برخاستن از قبرش، نداي لااِلـهَ إِلَّا اللهُ سر مي‏ دهد. (مجمع)

امام صادق (ع) فرموده: هر كس طواسين سه­ گانه(شعرا، نمل وقصص) را در شب جمعه بخواند‌ از اولياء الله است و در سايه­ لطف خدا. (نورالثّقلين)

به نام خداوند بخشنده­‌ بخشايش گر؛ طا سين؛ اين آيات قرآن و كتاب مبين است.

«تِلكَ» که برای اشاره به دور است برای بيان عظمت قرآن مجيد   و «مبين» برای بيان اين است­ که قرآن هم آشكار است و هم آشكاركننده­ حقايق می ­باشد.‏

از اين­که در اين سوره همچون سوره ­های بسيار ديگر بعد از «حروف مقطعه « قرآن بلافاصله از عظمت قرآن سخن مى‏ گويد به نظر مى ‏رسد، كه يكى از اسرار آن اين باشد كه اين كتاب با عظمت از همين حروف ساده الفباء تشكيل يافته است، که هيچ کس نمی­ تواند حتّیٰ يک سوره مانند آن بياورد؛ پس ستايش زيبنده ­ی آن آفريدگارى است، كه چنين اثر بديعى را از چنان مواد ساده ‏اى به وجود آورده است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر