معنای آیه
ديگر آنکه خويشان نزديكت را انذار كن و از شرك و مخالفت فرمان پروردگارشان بترسان.
براي اصلاح جامعه بايد از خود و آنگاه از خانواده وخويشان شروع كرد. چنان كه پيامبر (ص) اوّل خودش به آنچه بر او نازل مي شد، ايمان آورد: «آمَنَ الرَّسولُ بِما اُنزِلَ اِلَيهِ مِن رَّبِِّّهِ» (بقره 2/285).
آنگاه خانواده اش يعني علي (ع) كه از شش سالگي در خانه او بود و به هنگام بعثت ده ساله بود و خديجه همسرش و زيد پسرخوانده اش را به اسلام دعوت كرد و آنها هم پذيرفتند.
بعد بنا بر اين آيه، آن حضرت مأمور شد، فاميل هاي نزديكش را به اسلام فرا خواند. آنگاه دستور آمد: «لِتُنذِرَ اُمَّ القُريٰ وَ مَن حَولَها: تا مكّه و حومه آن را بترساني» (انعام 6/92) و بالاخره فرمان رسيد: «ما اَرسَلناكَ اِلَّا كافَّةً لِلنّاسِ: ما تو را جز براي همه مردم نفرستاديم» . (سبأ 34/28)
بنا بر اين آيه پيامبر (ص) بستگان نزديكش را كه حدود چهل نفر بودند، دعوت كرد و بعد از صرف غذا به آنها فرمود: من آييني براي شما آورده ام، كه خير دنيا و آخرت شما در آن است. كداميك از شما مرا در اين كار ياري خواهد كرد، تا برادر من و وصيّ و جانشين من باشد؟
و چون سه بار دعوتش را تكرار فرمود و هر سه بار جز علي (ع) كسي به او پاسخ مثبت نداد، آن حضرت دست بر گردن علي (ع) نهاد و فرمود: اين برادر و وصي و جانشين من در ميان شماست، سخنش را بشنويد و فرمانش را اطاعت كنيد. (تاريخ طبري، كامل ابن اثير و دهها تاريخ و تفسير اهل سنّت)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر