سوره شعراء - آیه 152 - جزء 19
اَلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي اَلْأَرْضِ وَ لاٰ يُصْلِحُونَ
معنای آیه
همانها كه در زمين اصلاح نمىكنند بلكه فساد مىكنند.
تفسیر قرآن
همان مسرفاني كه در زمين فساد مي کنند و هرگز اصلاح نمي كنند.
به فرموده «علّامه طباطبائی» عالم هستی يك پارچه نظم است و اگر يكی از اجزائش راه فساد در پيش گيرد، ميان آن جزء و ساير اجزای جهان درگيرى مى شود، اگر آن جزء اسرافكار به مدار اصليش بازگردد چه بهتر، وگرنه نابودش می كنند، تا نظام به خط سيرش ادامه دهد.
انسان نیز كه يكى اجزاى اين عالم هستى است از اين قانون عمومى مستثنى نيست، اگر بر اساس فطرت، بر مدار خود و هماهنگ نظام هستى باشد به هدف سعادتبخش كه براى او مقدر شده مى رسد، امّا اگر از حد خود تجاوز كند و قدم در جاده فساد در ارض بگذارد، نخست خداوند او را گوشمالى داده و با حوادث دردناك او را هشدار مى دهد،
امّا اگر اين هم مؤثّر نيفتاد و فساد در اعماق جان او ريشه دوانيده بود، خداوند با «عذاب استيصال» صفحه زمين را از لوث وجود چنين كسانى پاكسازى مى كند. (المیزان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر