سوره بقره

سوره بقره - آیه 85 - جزء 1


ثُمَّ أَنتُمْ هَٰؤُلَاءِ تَقْتُلُونَ أَنفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِّنكُم مِّن دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَيْهِم بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِن يَأْتُوكُمْ أُسَارَىٰ تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ ۚ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ ۚ فَمَا جَزَاءُ مَن يَفْعَلُ ذَٰلِكَ مِنكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰ أَشَدِّ الْعَذَابِ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره بقره 85
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره بقره 85
محمود خلیل الحصری سوره بقره 85
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 13 1
محمد صدیق منشاوی 13 2

معنای آیه

باز این شما هستید که یکدیگر را می کشید، و گروهی از خودتان را از خانه هایشان آواره می کنید، و از روی گناه و تجاوز یکدیگر را بر ضد آنان [که آواره کرده اید] یاری و کمک می دهید، و اگر آنان در حال اسارت نزد شما آیند، برای آزاد شدنشان فدیه می دهید، در صورتی که آواره کردنشان بر شما حرام بود. آیا به بخشی از کتاب [آسمانی] ایمان می آورید و به بخشی دیگر کفر می ورزید؟ [حرام بودن جنگ و آواره کردن را مردود می شمارید، و وجوب آزاد کردن هم کیشان را از اسارت قبول می کنید!] پس کیفر کسانی از شما که چنین تبعیضی را [در آیات خدا] روا می دارند، جز خواری و رسوایی در زندگی دنیا نیست، و روز قیامت به سوی سخت ترین عذاب بازگردانیده می شوند، و خدا از آنچه انجام می دهید، بی خبر نیست.


تفسیر قرآن


آن گاه مي فرمايد: اكنون همين شما يهود يكديگر را مي كشيد وجمعي از خودتان را از خانه هاشان بيرون مي كنيد و عليه آن ها به گناه و دشمني همدست مي شويد؛ و اگر به اسيري نزدتان آيند، با دادن فديه آزادشان مي كنيد؛ حال آن كه بيرون كردنشان هم بر شما حرام بود. آيا به بعضي از تورات ايمان مي آوريد و بخشي را انكار مي كنيد؟ سزاي كسي از شما كه چنين كند،‌ جز خواري در زندگي دنيا نيست؟ اينان را روز قيامت هم به سوي سخت ترين عذاب ها مي برند؛ و خدا از آنچه مي كنيد غافل نيست.

سه قبيله از يهود به نام هاي بني قينقاع، بني نضير و بني قريظه با آن كه خويشاوند يكديگر بودند و دين و کتاب واحد داشتند، با يکديگر متخاصم و با مشرکين هم پيمان بودند. بدين معني که بني قينقاع و بني-نضير با قبيله ی خزرج و بني قريظه با قبيله ی اوس هم پيمان بودند. و چون بين اوس و خزرج جنگ در مي گرفت، اين سه طايفه نيز همراه قبيله ی هم پيمان خود با هم کيشان خود مي جنگيدند و برادران ديني خود را مي کشتند و از خانه هاشان بيرون مي کردند. بعد به حکم تورات اسيران خود را آزاد مي ساختند، با آن که به حکم تورات بر يهود جايز نبود يکديگر را بکشند و يکديگر را از خانه هايشان بيرون کنند. و اين ايمان به بعضي از دستورات کتاب خدا و کفر به بعضي ديگر آن هاست. (مجمع البيان)

در حقيقت یهود تنها به دستوراتى از تورات عمل می کردند، كه در دنيا به نفعشان بود. خون يكديگر را مى ‏ريختند؛ امّا چون احتمال می دادند خودشان هم روزی اسیر شوند، فديه براى آزاد ساختن اسير را می پذیرفتند.

مؤمن واقعی به همه دستورات دین عمل می کند؛ ولی منافق تنها به دستوراتی عمل می کند كه حافظ منافعش است.

ببری مال مسلمان و چو مالت ببرند بانگ وفریاد برآری که مسلمانی نیست

بنا بر «تَقتُلونَ اَنفُسَکُم» قرآن کریم كشتنِ ديگران را به منزله كشتن خود تعبير كرده یعنی ديگركشى، خودكشى است و افراد يك جامعه مؤمن همچون اعضاى يك پيكرند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر