معنای آیه
ابراهيم (ع) بعد از دعوت قوم گمراهش، به درگاه خداوند عرض کرد: پروردگارا، به من حكمت عطا فرما و مرا به نيكان پيوند.
حكمت که شناخت موجودات است انسان به وسيله آن حق و باطل را می شناسد. در آيه 269 بقره از آن به «خيركثير» ياد شده: «وَ مَن يُؤتَ الحِكمَةَ فَقَد اُوتيَ خَيراً كَثيراً».
بنا بر این آیه حكومت خواهى براى انجام احكام الاهى مطلوب است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر