معنای آیه
و خدا کسی است، که چون رستاخيز برپا شود، به درگاه او اميد دارم، كه خطاهايم را ببخشايد.
هر چند پيامبران معصومند و گناهى ندارند كه بخشوده شود، ولى گاهى حسنات نيكان، گناه مقرّبان است و در مقام والاى آنان بازخواست دارد.
از طرفی اعمال نيك انسان در مقابل نعمت هايش قابل ذكر نيست، بلكه تنها تكيه مؤمن باید بر لطف خدا باشد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر