سوره شعراء - آیه 4 - جزء 19
إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ اَلسَّمٰاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنٰاقُهُمْ لَهٰا خٰاضِعِينَ
معنای آیه
ما، اگر خواهيم، از آسمان بر آنها نشانهاى (معجزهوار) نازل مىكنيم تا در برابر آن سر فرودآرند.
تفسیر قرآن
آن گاه می فرماید:
اگر بخواهيم آيه مثلاً عذابی از آسمان بر اين مشركين نازل مي كنيم تا در برابر اين قرآن سر فرود آرند؛ ولي چنين نمي كنيم، شايد متذكّر شوند و با اختیار ايمان آورند.
اميرمؤمنان (ع) مى فرمايد: اگر خدا مى خواست هنگام مبعوث ساختن پيامبرانش، درهاى گنج ها و باغ هاى خرّم و سرسبز را به رويشان بگشايد مى گشود و اگر مى خواست پرندگان آسمان و حيوانات وحشى زمين را همراه آنان گسيل مى داشت، امّا اگر اين كار را مى كرد امتحان از ميان مى رفت و پاداش و جزا بى اثر مى شد». (نهج البلاغه خطبه 192 قاصعه)
امام صادق (ع) فرموده: بني اميّه (بلكه همه حكومت هاي جور) با آمدن مهدي (ع) صيحه اي آسماني مي شنوند و ناچار در مقابل او تسليم مي شوند.
منظور از اين روايات، بيان مصداقى از مفهوم وسيع آيه است، كه سرانجام به هنگام ظهور مهدى (ع) تمام حكومت هاى ظلم وجور كه در خط بنى اميّه اند، به حكم اجبار در برابر قدرت مهدى (ع) و حمايت هاى الاهى از او تسليم مى شوند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر