تفسیر قرآن

آن گاه برای باز بودن در توبه به روي مرتکبين شرك، قتل نفس‌ و زنا مي فرمايد:

مگر كساني كه توبه كنند و ايمان آورند و عمل صالح انجام دهند، كه در آن صورت خدا گناهان آنان را به حسنات تبديل مي كند؛ زيرا خدا آمرزنده و مهربان است.

پيامبر اکرم (ص) فرمود: دوستي اهل بيت ما، كفّاره گناهان و دو چندان كننده حسنات است. (صافي)

در مورد تبديل سيّئات به حسنات توبه کنندگان سه تفسير هست، که با هم قابل جمع اند:

يکی اين که وقتی كه انسان توبه ‏كند، دگرگونی عميقی در وجودش پيدا مى‏ شود، به طوری که سعی در انجام خيرات دارد.

تفسير ديگر اين که خدا با لطف و كرمش بعد از توبه سيئاتش را محو مى‏ كند و به جای آن حسنات می نشاند.

سوّم اين که با توبه آثار سوء سيّئات از روح برچيده می شود و تبديل به آثار خير می گردد.

امام رضا (ع) فرمود: به پيامبر (ص) عرض شد: فلانى انسان بدبختى است، زيرا بسيارى از گناهان را مرتكب شده است. پيامبر (ص) فرمود: هرگز چنين نيست كه شما مى ‏گوييد، بلكه او نجات يافت و به حسن عاقبت رسيد و گناهانش از بين رفت و به حسنات تبديل شد؛

زيرا او روزى از راهى مى‏ گذشت، مؤمنى را ديد كه عورتش پيدا بود و خود متوجّه نبود. اين شخص بدن او را پوشاند و براى آن كه خجالت نكشد او را با خبر نكرد. وقتى آن مؤمن متوجّه شد، در حقّ او چنين دعا كرد: «خداوند به تو پاداش بسيار عطا كند، آخرت تو را با خير همراه سازد و در حساب با تو سختگيرى نكند». خداوند دعاى آن مؤمن را در حقّ آن شخص مستجاب فرمود و او خوش عاقبت شد.

وقتى كه اين مژده‏ ى پيامبر اكرم (ص) به آن گناهكار رسيد از همه ‏ى گناهانش توبه كرد و اهل طاعت خدا شد. پس از يك هفته كه گروهى به مدينه حمله كردند و پيامبر (ص) دستور دفاع داد، آن مرد نيز در دفاع با دشمنان به شهادت رسيد و عاقبتش به خير و سعادت ختم گرديد. (بحار، 5/ 155)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر