معنای آیه
و درباره ويژگى دیگر عباد الرّحمن توحيد است؛ یعنی مؤمنان از هرگونه شرك و دوگانه و يا چندگانه پرستى به دورند؛ پس مى فرمايد:
و بندگان خدا موحّدند و غیر از الله خدای ديگري نمي خوانند و عبادت نمی کنند و انساني را كه خدا كشتن او را حرام كرده جز به حق نمی کشند و دامنشان هرگز آلوده به زنا نمي شود. و كسی که يكی از اين امور را انجام دهد، عقوبت و مجازاتش را خواهد ديد.
در آيه فوق، نخست از شرك، بعد قتل و سپس از زنا سخن رفته، از روايات هم استفاده می شود اين سه گناه از نظر اهمّيّت به همين صورت اند، كه در آيه آمده اند.
قتل نفس گناه كبيره است، ولى جمله «إِلَّا بِالْحَقِّ» مى گويد: قتل در مواردى لازم و حقّ است از جمله:
1- قصاص قاتل.
2- زناى با محارم.
3 ـ زناى كافر با زن مسلمان.
4 ـ زناكارى كه زن را مجبور كند.
5 ـ زناى كسى كه همسر دارد.
6- مدّعى نبوّت.
7 ـ سَبّ و توهين به پيامبر و ائمه اطهار (ع).
8 ـ مسلمان ساحر.
9- مُفسد و محارب.
10- مرتد.
11- خروج کننده بر امام عادل زمان.
12- مشركِ محارب. (تفسير نمونه)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر