سوره فرقان - آیه 64 - جزء 19
وَ اَلَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِيٰاماً
معنای آیه
و (بندگان خداى رحمان) آنانند كه شب را براى خداى خويش سجدهكنان و (به نماز) ايستاده صبح مىكنند.
تفسیر قرآن
و مؤمنان پاسی از شب را در سجده و قيام به عبادت با پروردگارشان می گذرانند.
بهترين وقت عبادت، شب است و بين شب و نماز و مناجات، رابطه محكمى است. فضاى آرام، دورى از ريا، تمركز فكر، از بركات شب است.
شب زنده دارى مستمر و گذراندن بخشی از شب به عبادت و راز و نياز با خدا، نشانه بندگان خاصّ خداست.
امیرمؤمنان (ع) در وصف مؤمنان فرموده: «اَمَّا اللَّيلَ فَصافون اَقدامَهُم...: پارسايان شبها در حال قيام و شب زنده دارى اند. (نهج البلاغه، خطبه همام)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر