معنای آیه
آن گاه برای بيان قدرت پروردگار می فرمايد:
همان خدايي كه آسمان ها و زمين و آنچه ميان آن دو است در شش روز (دوران) آفريد؛ آن گاه بر عرش قدرت استيلا يافت؛ آن خدای رحمان، در باره او از آن کس که آگاه است سؤال کن.
در آيات فوق اوصافی کسی كه شايسته توکّل است بر مى شمرد: زنده، حيات جاودان، به همه چيز دانا جهت برطرف کردن نيازهای متوكّلانش، بر همه چيز توانا و حاكم اداره همه امور؛ و اين صفات هم تنها در ذات پاك خداوند جمع است و به همين دليل هم تنها تكيه گاه اطمينان بخش در برابر همه ی حوادث تنها ذات اوست.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر