معنای آیه
امّا آن روز (قيامت) بهشتيان را جايگاهی بهتر و استراحتگاهی نيکوتر است.
اميرالمؤمنين (ع) فرمود: مؤمن را در قبرش مى گذارند، قبرش را دو مَلَك تا آنجا كه چشمش كار كند گشاد مى كنند آن گاه درى از بهشت به رويش باز نموده، به او مى گويند بخواب با چشم روشن، همچون خواب جوان نورس، چون خداى تعالى مى فرمايد: أَصْحابُ الْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ اَحْسَنُ مَقِيلًا». (فروع كافى، ج 3، ص 232 ضمن ح 1)
اين روايت با جمله: «به او مى گويند بخواب» آيه شريفه را جزو آيات برزخ قرار داده است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر