معنای آیه
ما در آن دنيا به سراغ اعمالی كه انجام داده اند می رويم و آن ها را چون غباری پراکنده خواهیم ساخت.
امام باقر (ع) فرموده: اين اشخاصي كه خدا اعمالشان را در فضا مي پراكند، كساني هستند، كه روزه مي گيرند و نماز مي خوانند؛ ولي وقتي حرامي بيابند بدان مي چسبند؛ و چون از فضائل اميرمؤمنان علي (ع) برايشان بيان گردد، انكار مي كنند. (تفسير قمي)
به نقل سالم مولاى ابو حذيفه، رسول خدا (ص) فرمود: در روز قيامت مردمى را مى آورند كه با آنان حسناتى است مانند كوه هاى تهامه، تا مى رسند خداى تعالىٰ اعمالشان را چون غبار پراكنده مى كند و خودشان را به آتش مى اندازد. سالم مى گويد: عرضه داشتم يا رسول الله پدر و مادرم فدايت، براى ما اين قوم را معرّفى كن، فرمود: قومى هستند كه نماز مى خوانند و روزه مى گيرند و مقدارى از سنّت شب را نيز انجام مى دهند، و ليكن وقتى به چيزى از حرام بر مى خورند، به سويش مى پرند، خداى تعالىٰ هم اعمالشان را هيچ و پوچ مى كند. (درّ منثور)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر