معنای آیه
آن گاه در وصف خداوند نازل كننده فرقان مي فرمايد:
خدايي كه فرمانروايي آسمان ها و زمين از آن اوست؛ نه فرزندي اختيار كرده و نه در مالكيّت و فرمانروايي شريكي دارد، خدايي که همه موجودات را آفريده و هر كدام را هم دقيقاً تقدير و اندازه گيري نموده است.
اختيار فرزند يا براي یاری است يا براي جانشيني و خدا چون قادر مطلق و ازلي و ابدی است، نه نياز به یاری دارد و نه جانشينی. و بدين ترتيب عقيده مسيحيان را كه معتقدند عيسيٰ (ع) پسر خدا و يهود كه «عزير» را پسر خدا و عرب هایی كه ملائكه را دختران خدا مي دانستند، نفي مي كند.
«مُلك» یعنی چيزى قائم به چيز ديگر باشد و هر طور بخواهد در آن تصرف كند؛ پس اين كه فرمود: «اَلَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ» یعنی آسمان ها و زمين مملوك خدايند و به هيچ وجه از خود استقلال ندارند.
«خدا هرچيزی را آفريده» نظر زردشتي ها را كه به دو خالق: اهورامزدا خالق نور و خيرات و اهريمن خالق ظلمت و شرور قائلند، رد می کند.
و از آن رو فرموده: «هر چيزی را تقدير و اندازه گيري نموده» که معلول و مخلوق همه خصوصيّات و اندازه هايش را از علّت و خالقش مي گيرد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر