سوره نور

سوره نور - آیه 62 - جزء 18


إِنَّمَا اَلْمُؤْمِنُونَ اَلَّذِينَ آمَنُوا بِاللّٰهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِذٰا كٰانُوا مَعَهُ عَلىٰ أَمْرٍ جٰامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوهُ إِنَّ اَلَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولٰئِكَ اَلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللّٰهِ وَ رَسُولِهِ فَإِذَا اِسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَ اِسْتَغْفِرْ لَهُمُ اَللّٰهَ إِنَّ اَللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره نور 62
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره نور 62
محمود خلیل الحصری سوره نور 62
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 359 1
محمد صدیق منشاوی 359 2

معنای آیه

مؤمنان آنانند كه به خدا و پيامبر او ايمان آورده‌اند و هنگامى كه در كارى اجتماعى و عمومى با وى باشند بدون كسب اجازت از وى، (از نزد او) نمى‌روند، آنها كه از تو اجازه مى‌گيرند كسانى‌اند كه به خدا و پيامبر او ايمان دارند، اما (اى پيامبر) اگر از تو براى بعضى از كارهاى خود اجازت خواستند به هركس از آنان كه خواستى اجازت ده و براى آنان از خداوند طلب آمرزش كن، كه خدا آمرزنده‌اى مهربان است.


تفسیر قرآن


در باره‏ ى شأن نزول اين آيه علل مختلفی ذكر شده، از جمله:

1 ـ اين آيه مربوط به «حنظله» است كه شب عروسى او فرمان حركت به سوى احد صادر شده بود. او با كسب اجازه از پيامبر (ص) مراسم زفاف را بجا آورد و فردا بدون غسل به جبهه رفت و شهید شد. پيامبر (ص) فرمود: «فرشتگان او را غسل دادند؛ از اين رو او را غسيل الملائكه‌ ناميدند.

2 ـ اين آيه درباره‏ ى منافقين است، كه با مردم به نماز مى ‏ايستادند و اگر كسى ‏آنان را نمى ‏ديد، پنهانی در می رفتند.

3 ـ رسول خدا (ص) گروهى را براى كارى اعزام فرمود، ولى آنان به سراغ كارهاى شخصى خود رفتند و اين آيه در باره آنان نازل شد.

4 ـ اين آيه در مورد مسلمانانى است كه مشغول كندن خندق بودند و براى سركشى به خانواده‏ ى خود از پيامبر اجازه مى‏ خواستند.

بعد از بحث از لزوم اطاعت از خدا و رسولش، در این آیه مي فرمايد:

مؤمنان كساني هستند كه به خدا و رسولش ايمان آورده اند؛ و هنگامي كه در كار مهمّي چون جهاد يا مشورت در كارها با او باشند، بي اجازه ی او جايي نمي روند. كساني كه از تو اجازه مي گيرند، به راستي به خدا و پيامبرش ايمان آورده اند. در اين صورت، هرگاه براي بعضي كارهاي مهمّ خود از تو اجازه بخواهند، به هر يك از آنان كه خواستي اجازه ده و برايشان از خدا آمرزش بخواه، كه خداوند آمرزنده و مهربان است.

از اين آيه معلوم مي شود اين حكم مخصوص پيامبر (ص) نيست؛ بلكه شامل جانشينان واقعيش يعني ائمّه معصومين علیهم السّلام و در غيبت امام شامل ولي فقيه هم مي شود.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر