سوره نور - آیه 43 - جزء 18
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اَللّٰهَ يُزْجِي سَحٰاباً ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكٰاماً فَتَرَى اَلْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلاٰلِهِ وَ يُنَزِّلُ مِنَ اَلسَّمٰاءِ مِنْ جِبٰالٍ فِيهٰا مِنْ بَرَدٍ فَيُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشٰاءُ وَ يَصْرِفُهُ عَنْ مَنْ يَشٰاءُ يَكٰادُ سَنٰا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصٰارِ
معنای آیه
نمىبينى كه خداوند ابرى را به حركت مىآورد وانگاه آن را درهم مىپيوندد و سپس فشردهاش مىسازد، زانپس قطره باران بينى كه از لابه لاى آن مىتراود و از آسمان (بر فراز) كوهها برف و تگرگى را كه در آنهاست فرومىبارد و آن را به هر كه خواهد مىزند و از هر كه خواهد برمىگرداند (و) برق آذرخشِ آنْ چنان است كه چيزى نمانده كه چشمها را نابينا سازد.
تفسیر قرآن
در اين آيه مي افزايد:
آيا نديده اي كه خدا ابری را به آرامي مي راند، آن گاه آن را در هم مي پيوندد، سپس فشرده اش مي سازد! زان پس مي بيني که دانه هاي باران از لابه لاي آن خارج مي شود. و خداست که از ابرهاي کوه آسا كه در آسمان است به جای باراني كه مايه حيات و زندگي نبات و حيوان و انسان مي باشد، تگرگ فرو می ريزد، که براي شكوفه هاي درختان و ميوه ها و زراعت ها و حتّیٰ براي انسان ها و حيوانات خطرآفرين است و آن را به هر که خواهد می زند و از هر كس که خواهد بر می گرداند.
و اين هم خود، نهايت قدرت و علم و حكمت خداوند را بيان مي كند، كه سود و زيان و مرگ و حيات را در كنار هم نهاده است. و گاهي از همين ابرهايي كه سبب ريزش باران و تگرگ مي شوند، در اثر برخورد برقي فوق العادّه قوي توليد مي شود، كه چشم ها را خيره مي كند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر