سوره نور - آیه 39 - جزء 18
وَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمٰالُهُمْ كَسَرٰابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ اَلظَّمْآنُ مٰاءً حَتّٰى إِذٰا جٰاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئاً وَ وَجَدَ اَللّٰهَ عِنْدَهُ فَوَفّٰاهُ حِسٰابَهُ وَ اَللّٰهُ سَرِيعُ اَلْحِسٰابِ
معنای آیه
اما آنان كه كفر ورزيدهاند، اعمالشان همچون سرابى در بيابانى است، كه تشنه آن را آب پندارد و چون بدان رسد آن را چيزى نيابد و آنجا خداى را مىيابد كه به حسابش، به تمام، خواهد رسيد و خداوند سريعالحساب است.
تفسیر قرآن
بعد از سخن از نور خدا، نور ايمان و هدايت، می فرمايد:
و اعمال كافران چون سرابي است در بياباني كه تشنه آن را آب پندارد؛ امّا چون با تلاش بدان رسد، آن را چيزي نمي يابد و خدا را نزد آن می يابد، که حسابش به طور كامل خواهد رسيد ؛ و خدا در حسابرسي سريع است
از اميرمؤمنان (ع) پرسيدند: چگونه خدا به حساب همه مردم با هم مي رسد؟ فرمود: همان طوري كه در آن واحد همه را روزي مي دهد. (مجمع)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر