تفسیر قرآن

آن گاه برای ازدواج نکردن با افراد زناكار می فرمايد:

مرد زناكار جز با زن زناكار يا مشرك ازدواج نمي کند و زن زناكار جز با مرد زناكار يا مشرك ازدواج نمی کند؛ ولي چنين ازدواجی بر مؤمنان حرام است.

از آن رو، زانيه مقدّم ذكر شده، که اين عمل از زنان قبيح تر است، عواقب شوم اين امر هم بيشتر دامنگير زنان می شود و عامل اصلی زنا هم غالباً زنان هستند.

قرآن کريم به هنگام اجراى حدّ زنا قيد ملأ عام نكرده، بلكه بر حسب شرائط و مصالح متفاوت مى‏ گردد، حضور حدّ اقل سه نفر كافی است؛ ولی حضور عدّه ای سبب می شود:

اوّلاً، عبرتی برای همگان باشد.

ثانياً، شرمساری مجرم مانع ارتكاب مجدّد او خواهد شد.

ثالثاً اجرای حد در حضور جمعی قاضی و مجريان حد، متّهم به سازش يا اخذ رشوه نخواهند شد.

رابعاً حضور جمعي مانع از افراط و تفريط در اجرای حد می گردد.

امام باقر (ع) فرموده: در اين آيه خداي تعاليٰ زناكار را مؤمن نناميد؛ زيرا پيامبر (ص) فرموده: «لايَزنِ الزّانى حينَ يَزنى وَ هُوَ مُؤمِنٌ وَ لايَسرِقُ السّارِقُ حينَ يَسرِقُ وَ هُوَ مُؤمِنٌ؛ فَاِنَّهُ اِذا فَعَلَ ذالِكَ خَلَعَ عَنهُ الاِيمانُ كَخَلعِ القَميصِ: نه زناكار در حال زنا مؤمن است و نه دزد در حال دزدي؛ چه اين افراد در حين عمل ايمان از وجودشان كنده مي شود، چنان كه پيراهن از تن كنده شود. (نورالثّقلين)

پيامبر اكرم (ص) فرمود: زنا زيان‏ هاى دنيوى و اخروى دارد: در دنيا سبب از بين رفتن نورانيّت انسان، مرگ زودرس و قطع روزى است؛ در آخرت سبب درماندگى هنگام حساب؛ غضب الاهى و جهنّم هميشگى. (بحار 77/58)

امام صادق (ع) فرموده: اين حكم مربوط به زناكارهاي علني است؛ ولي اگر زناکار توبه نمايد، هر جا بخواهد مي تواند ازدواج كند. (الميزان)

پيامبر اکرم (ص) فرمود: هرگاه زنا زياد شود، مرگ ناگهانى هم زياد ‏می شود. (بحار73/ 372)

پيامبر اکرم (ص) فرموده : زنا نكنيد تا همسرانتان نيز به زنا آلوده نشوند. آن گونه كه با ديگران رفتار كنيد، با شما رفتار خواهد شد. (بحار 76/ 19)

در احادیث داریم: چهار چيز در هر خانه‏ اى باشد، آن خانه ويرانه است و بركت ندارد: خيانت، دزدى، شرابخوارى و زنا. (بحار 76/ 19)

امام صادق (ع) در جواب ابوحنيفه كه پرسيد: چرا براي اثبات قتل دو شاهد لازم است؛‌ ولي براي اثبات زنا چهار شاهد؟‌ فرمود: شاهد قتل براي تنبيه يك نفر شهادت مي دهد؛‌ ولي شاهد زنا براي كيفر دو نفر. (نورالثّقلين)‌

امام رضا (ع) فرمود: زنا مفاسدی دارد، از جمله: ارتكاب قتل با سقط جنين، برهم خوردن نظام خانواده، ترك تربيت فرزندان و از بين رفتن موازين ارث. (بحار 60/ 24)

اميرمؤمنان (ع) ترك زنا را مايه‏ استحكام خانواده و ترك لواط را عامل حفظ نسل مى ‏داند. (نهج البلاغه، حكمت 252)

امام صادق (ع) فرمود: هرگاه مردم مرتكب چهار گناه شوند، به چهار بلا گرفتار شوند:

چون زنا رواج يابد، زلزله خواهد آمد.

هرگاه مردم زكات نپردازند، چارپايان به هلاكت مى‏ رسند.

هرگاه قضاوت قاضيان ظالمانه باشد، باران نخواهد باريد.

زمانى كه پيمان شكنى رواج يابد، مشركان بر مسلمانان غلبه خواهند كرد. (بحار 76/ 21)

پيامبر اکرم (ص) فرموده: چهار چيز است، كه هر يكى از آن ها در هر خانه ‏اى باشد، آن خانه ويرانه است و بركت ندارد: خيانت، دزدى، شرابخوارى و زنا.. (بحار 76/29)

گفته اند: مجازات زنا در زمان «مردسالاري» بوده كه مرد زناي زنش را تجاوز به حقوق خودش مي دانسته؛ ولی در اسلام زن و مرد زناكار هر دو مجازات مي شوند يعنی هر يك تنها در محدوده ازدواج مي توانند از كاميابي جنسي بهره مند گردند.

در غرب تنها مرد و زن متأهّل از زناكردن ممنوع اند؛ ولي براي مجرّدان ممنوعيّتي نيست؛‌ ولی در اسلام هيچ مرد و زني خارج از چارچوبه ی ازدواج، حقّ كاميابي جنسي ندارد؛ هر چند مجازات زن و مرد متأهّل شدّت پيدا كرده و سنگسار است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر