سوره حج - آیه 31 - جزء 17
حُنَفٰاءَ لِلّٰهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللّٰهِ فَكَأَنَّمٰا خَرَّ مِنَ اَلسَّمٰاءِ فَتَخْطَفُهُ اَلطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ اَلرِّيحُ فِي مَكٰانٍ سَحِيقٍ
معنای آیه
نسبت به خدا حقگرا باشيد و نه مشرك بدو، كه هر كه به خدا شرك ورزد چنان است كه گويى از آسمان سقوط كرده و مرغان شكارى او را (چونان طعمهاى) در ربودهاند و يا باد او را به جاى دورى پرتاب كرده است.
تفسیر قرآن
در اين آيه مي فرمايد:
در مناسك حجّ بلكه همه عباداتتان از گروندگان خالص براي خدا باشيد و هيچ شريكي براي او قائل نشويد؛ چه هر كس به خدا شرك ورزد، گويي از آسمان فرو افتاده و پرندگان او را ربوده اند؛ يا باد او را به جاي بسيار دوري پرتاب كند؛ زيرا مشرك در چنگال شياطين و هوس ها اسير است.
امام باقر (ع) فرموده: حنيف فطرتي است كه خدا مردم را برآن آفريده و دگرگوني در آفرينش خدا نيست و خدا مردم را بر معرفت خود آفريده است. (توحيد، ص 330)
آرى كسى كه اعتقاد به خدا را از دست داد، دیگر زمام سرنوشتش در دستش نیست و همین بی هدف پیش می رود، تا با از دست دادن سرمايه هاى انسانى خود در درّه ی بدبختی سقوط کند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر