معنای آیه
اين دو دسته مؤمن و غير مؤمن در باره پروردگارشان مخاصمه و جدال کردند. براي كافران لباس هايي از آتش بريده شده و مايع جوشان بر سرشان ريخته مي شود.
در جنگ بدر علي (ع)، حمزه و عبيدة بن حارث به ميدان رفتند و سه مشرك يعني عتبة بن ربيعه و شيبة بن ربيعه و وليد بن عتبه را از پاي درآوردند. اين آيه در باره آنان نازل شد. (مجمع و درّ منثور)
امام على (ع) فرمود: «من اوّل كسى هستم كه در روز قيامت براى خصومت روى زانو مى نشينم». (مجمع البیان و درّ منثور)
امام باقر (ع) فرموده: براي كساني كه به ولايت علي كفر ورزيدند، قُطِّعَت لَهُم ثِيابٌ مِن نارٍ: جامه اي از آتش برايشان بريده مي شود. (الميزان به نقل از كافي)
حسين بن علي علیهما السّلام در باره «هذانِ خَصمانِ اختَصَموا في رَبِّهِم» فرمود: ماييم و بني اميّه، كه در باره خداي عزّ و جلّ به دشمني با يكديگر برخاستيم. ما گفتيم: خدا راست فرمود و آنان گفتند: خدا دروغ گفت؛ از اين رو، ما و آنان تا روز قيامت با يكديگر دشمن خواهيم بود. (خصال صدوق، باب دو، حديث 35)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر