هر كه مىپنداشته خداوند هرگز در دنيا و آخرت پيامبر را يارى نخواهد كرد (و اكنون خلاف آن را مشاهده كرده، مىتواند براى فرو نشاندن خشم خود) خود را با طنابى بالا كشد و سپس (آن طناب يا نَفَس خود را) ببُرد (تا خود را خفه كند) وانگاه ببيند آيا اين ترفند او خشم وى را از ميان خواهد برد (يا نه).
تفسیر قرآن
در این آیه مي فرمايد:
هر كه مي پنداشته خدا پيامبرش را در دنيا ياري نمي كند و دينش را گسترش نمي دهد و در آخرت او را مشمول رحمت قرار نمي دهد، حال كه مي بيند خدا او را ياري كرده و دين او را گسترش داده، ريسماني به سقف خانه اش بياويزد و خود را حلق آويز كند؛ سپس آن را ببرّد و بنگرد آيا نيرنگش چيزي را كه مايه ی خشم او شده، از ميان خواهد برد؟