سوره حج - آیه 11 - جزء 17
وَ مِنَ اَلنّٰاسِ مَنْ يَعْبُدُ اَللّٰهَ عَلىٰ حَرْفٍ فَإِنْ أَصٰابَهُ خَيْرٌ اِطْمَأَنَّ بِهِ وَ إِنْ أَصٰابَتْهُ فِتْنَةٌ اِنْقَلَبَ عَلىٰ وَجْهِهِ خَسِرَ اَلدُّنْيٰا وَ اَلْآخِرَةَ ذٰلِكَ هُوَ اَلْخُسْرٰانُ اَلْمُبِينُ
معنای آیه
نيز از جمله مردم كسى است كه عبادت خدا را به جدّ نمىگيرد، اگر خيرى بدو رسد، بدان آرام گيرد اما اگر گرفتارى و بلايى بدو رسد، روى برتابد و دگرگون شود، او در دنيا و آخرت زيان كرده و زيان آشكار، خود، همين است.
تفسیر قرآن
بعد از بيان پيروان گمراه و رهبران گمراه كننده، در مورد افراد ضعيف الايمان می فرمايد:
بعضی از مردم خدا را تنها با زبان مى پرستند، يعنی اگر خيری چون ثروت و اولاد بدانان رسد، با اطمينان به پرستش خدا ادامه می دهند؛ ولي اگر با بلا و ضرر مورد آزمايش قرار گيرند، دگرگون شده و به كفر رو مي آورند و در نتيجه هم دنيا را از دست می دهند هم آخرت را و اين همان زيان آشكار است.
گاهى گروهى از باديه نشينان خدمت پيامبر مى آمدند، اگر حال جسمانى آن ها خوب مى شد، زن آنها پسر مى زائيد و اموال آنان فزونى مى گرفت، به اسلام و پيامبر (ص) عقيده پيدا مى كردند!،
امّا اگر بيمار مى شدند، همسرشان دختر مى آورد و اموالشان نقصان مى پذيرفت، از اسلام روگردان مى شدند!» (تفسير کبير و قرطبی)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر