تفسیر قرآن

حتّیٰ صداي جهنّم را هم نمي شنوند و در آنچه دلخواهشان است،‌ جاودان خواهند بود.

امام صادق (ع)‌ فرموده: وقتي آيه: «اِنَّكُم وَ ماتَعبُدونَ حَصَبُ جَهَنَّمَ» نازل شد، اهل مكّه از شنيدن آن دچار وحشت شدند؛ چون عبدالله بن زبعري وارد مكّه شد، گفت: اگر خود محمّد بدان اعتراف كند، من با او مخاصمه مي كنم.

پس او و پيامبر را يك جا ملاقات دادند و ابن زبعري از آن حضرت پرسيد:‌ آيا اين جمله اي كه قرائت كرده اي در باره ما و خدايان ما تنهاست يا در باره همه امّت هاي بت پرست و خدايان ايشان است؟‌

فرمود: بلكه در باره‌ شما و خدايانتان و همه امّت ها و خدايانشان است، الّا آن كساني كه خدا خودش استثنا كرده است. ابن زبعري گفت: به خدا سوگند، كه هم اكنون تو را مجاب مي كنم؛ مگر تو نبودي كه در باره عيسيٰ ثناي خير مي كردي؟ با اين كه مي داني نصارا عيسيٰ و مادرش را مي پرستند؟ پس عيسيٰ و ملائكه هم در آتش اند؟‌

رسول خدا (ص) فرمود: نه، عيسيٰ و ملائكه در آتش نيستند. پس قريش جنجال كرده‌ و گفتند: ابن زبعري خوب مجابت كرد. رسول خدا (ص) فرمود: گفته ی مرا نفهميديد و بيهوده جنجال مي كنيد؛‌ مگر من نگفتم: «جز كساني كه خدا خودش استثنا كرده است.‌ (تفسير قمي)

اميرمؤمنان (ع) ‏فرموده: به اعمال نيك مبادرت ورزيد تا از همسايگان خدا در سراى او باشيد، در جايى كه پيامبران را رفيق آن ها قرار داده و فرشتگان را به زيارتشان مى‏ فرستد، خدا چنان اين گروه را گرامى داشته كه حتّىٰ صداى آتش دوزخ را نمى‏ شنود. (نهج البلاغه، خطبه‏ 183)

در حديثى رسول خدا (ص) فرموده: كيفيّت نعمت ‏هاى بهشتى را نه گوشى شنيده و نه چشمى ديده است. (الفقيه 1/ 295)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر