سوره انبیاء

سوره انبیاء - آیه 96 - جزء 17


حَتّٰى إِذٰا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَ مَأْجُوجُ وَ هُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره انبیاء 96
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره انبیاء 96
محمود خلیل الحصری سوره انبیاء 96
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 330 1
محمد صدیق منشاوی 330 2

معنای آیه

(روال جهان اين‌چنين است) تا آن هنگام كه راه بر يأجوج و مأجوج گشوده شود و آنان از هر بلندى و تلّى به سرعت بگذرند.


تفسیر قرآن


و در اين آيه مي فرمايد:

مدام امر بدين منوال جريان مى ‏يابد، يعنی اعمال صالح مؤمنين را مى ‏نويسيم و سعيشان را مشكور مى‏ داريم و رجوع بلاد کفر بعد از هلاكت تحريم مى‏ كنيم، تا روزی كه راه بر يأجوج و مأجوج گشوده شود و از بلندي های زمين با سرعت به سوی مردم بتازند.

چنانكه در آيات 93 تا 98 سوره كهف گذشت، يأجوج و مأجوج قومى بودند كه با حمله به مناطق همجوار، موجب فتل و غارت و خرابى مى ‏شدند، تا آن كه به دستِ ذوالقرنين سدّى ساخته شد و راه نفوذ آنان به ديگر مناطق بسته شد و يكى از نشانه‏ هاى برپايي قيامت، خراب شدن اين سدّ و هجوم مجدّد يأجوج و مأجوج است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر