سوره انبیاء - آیه 90 - جزء 17
فَاسْتَجَبْنٰا لَهُ وَ وَهَبْنٰا لَهُ يَحْيىٰ وَ أَصْلَحْنٰا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ كٰانُوا يُسٰارِعُونَ فِي اَلْخَيْرٰاتِ وَ يَدْعُونَنٰا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كٰانُوا لَنٰا خٰاشِعِينَ
معنای آیه
دعاى او را نيز اجابت كرديم و يحيى را بدو عطا كرديم و به همسرش نيز شايستگى (باردارى) بخشيديم، آنان در نكوكارى پيشتاز بودند و ما را با بيم و اميد عبادت مىكردند و در پيشگاه ما فروتن بودند.
تفسیر قرآن
در اين آيه خداوند مي فرمايد:
ما هم دعاي او را اجابت كرديم و يحييٰ (ع) را به او بخشيديم و همسر نازايش را آماده ی بارداري كرديم؛ چون خاندان زكريّا همواره در كارهاي خير پيش قدم بودند، در حال بيم و اميد ما را مي خواندند و پيوسته براي ما خاشع بودند.
«خشوع» خضوع قلبی آميخته با ادب و احترام و ترس است.
امام صادق (ع) فرموده: رغبت آن است كه درحال دعا كف دست را به آسمان قرار دهي و رهبت آن است كه پشت دست ها به طرف آسمان نمايي. (كافي 2/497)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر