سوره انبیاء - آیه 89 - جزء 17
وَ زَكَرِيّٰا إِذْ نٰادىٰ رَبَّهُ رَبِّ لاٰ تَذَرْنِي فَرْداً وَ أَنْتَ خَيْرُ اَلْوٰارِثِينَ
معنای آیه
و (يارى كرديم) زكريا را؛ آنگه كه خداى خود را خواند (و گفت) بار پروردگارا مرا تك و تنها باقى مگذار، هرچند كه تو خود از همۀ وارثان بهترى.
تفسیر قرآن
آن گاه به بيان سرگذشت زكريّا مي پردازد، که با آن كه به سنّ پيري رسيده بود؛ ولي چون همسرش نازا بود فرزندي نداشت، كه بعد از او مردم را به اطاعت خدا دعوت كند و نااهلان بعد از او بر معبد بنی اسرائيل و اموالش بايد صرف راه خدا می شد پنجه نيفكنند؛
با اخلاص به درگاه خدا عرض كرد: پروردگارا، مرا تنها نگذار و فرزند برومندي به من عنايت فرما، كه از من ارث برد»
ولی چون خدا وارث حقيقی است، كه همه عالم را ارث می برد؛ لذا برای اين كه خدا را از داشتن شريك در وراثت تنزيه كرده باشد اضافه كرد: «تو بهترين وارثانی».
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر