سوره انبیاء - آیه 71 - جزء 17
وَ نَجَّيْنٰاهُ وَ لُوطاً إِلَى اَلْأَرْضِ اَلَّتِي بٰارَكْنٰا فِيهٰا لِلْعٰالَمِينَ
معنای آیه
و او و لوط را نجات داديم و به سرزمينى برديم كه در آن به جهانيان بركت بخشيده بوديم.
تفسیر قرآن
چون ابراهيم (ع) به سلامت از آن آتش بزرگ در آمد، ديد نمرود برايش مشکل ايجاد می کند و در سرزمين بابل هم توحيد را براي طالبان حقّ آشكار ساخته، به اتّفاق همسرش ساره و برادرزاده اش لوط و احتمالاً گروهي از مؤمنان به شام هجرت كرد، تا در آنجا افراد مستعد را به توحيد هدايت كند. چنان كه قرآن مي فرمايد:
ما ابراهيم و لوط را نجات داديم و به سرزميني برديم، كه آن را براي جهانيان پر بركت ساخته بوديم.
امام صادق (ع) فرمود: چون نمرود خواست ابراهيم را از آن سرزمين تبعيد كند، دستور داد نگذارند مال و رمه خود را به همراه ببرد. ابراهيم با آن ها در اين باره به نزاع برخاست و فرمود: اگر مال و رمه مرا بگيريد، بايد آن مقدار عمرم را كه در سرزمين شما از بين رفته به من باز گردانيد.
محاكمه را به نزد قاضي بردند، او نيز حكم داد: آري، بايد ابراهيم هر چه مال و رمه دارد به آنها بدهد و آنها نيز هر مقدار از عمر ابراهيم كه در آنجا سپري شده به او باز دهند.
اين جريان را كه به نمرود گزارش دادند، دستور داد او را آزاد بگذارند، كه مال و رمه خود را همراه خود ببرد و به آنها گفت: اگر اين مرد در كشور شما بماند، دينتان را تباه مي سازد و به خدايانتان زيان مي رساند.
پس ابراهيم به همراه لوط و ساره از آنجا به سوي بيت المقدّس رفتند و هنگام بيرون رفتن به آنها فرمود: من به سوي پروردگارم مي روم و او مرا رهبري خواهد فرمود. (روضه كافي، 2/223)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر