سوره انبیاء - آیه 47 - جزء 17
وَ نَضَعُ اَلْمَوٰازِينَ اَلْقِسْطَ لِيَوْمِ اَلْقِيٰامَةِ فَلاٰ تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ إِنْ كٰانَ مِثْقٰالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنٰا بِهٰا وَ كَفىٰ بِنٰا حٰاسِبِينَ
معنای آیه
و روز قيامت، ترازوهاى عادلانه برپا خواهيم كرد و به هيچكس ستم نخواهد شد و اگر (چيزى) همسنگِ دانۀ خردلى باشد آن را نيز خواهيم آورد و اين بس كه ما حسابگر باشيم.
تفسیر قرآن
بعد از بيان عذاب هاي دنيايي كفّار و ظالمان، مي فرمايد:
«ما در روز قيامت ترازوهاي عدل را برپا مي كنيم و آن ترازوها چنان دقيق اند كه به هيچ كس كمترين ستمي نمي شود؛ بلكه هر كسي كوچك ترين كار خوب يا بدي انجام داده است، در آن ها نمايانده شده و در مقابل آن پاداش يا كيفر خواهند ديد؛ زيرا خداي عادلي حسابگر اعمال است.
هشدار كه هر ذرّه حسابست در اينجا
ديوان حسابست و كتابست در اينجا
و هر كس به اندازه اى كه از نظر صفات و اعمال با آن بزرگواران هماهنگ است به همان مقدار وزنش سنگين و به هر اندازه دور و ناهماهنگ است، سبك وزن مى باشد.
امام صادق (ع) فرمود: انبيا واوصيا موازين قسط ند. (معاني الاخبار، ص 31)
در زيارت نامه علي (ع) نيز مي خوانيم: «اَلسَّلامُ عَلیٰ ميزانِ الاَعمالِ».
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر