سوره انبیاء - آیه 44 - جزء 17
بَلْ مَتَّعْنٰا هٰؤُلاٰءِ وَ آبٰاءَهُمْ حَتّٰى طٰالَ عَلَيْهِمُ اَلْعُمُرُ أَ فَلاٰ يَرَوْنَ أَنّٰا نَأْتِي اَلْأَرْضَ نَنْقُصُهٰا مِنْ أَطْرٰافِهٰا أَ فَهُمُ اَلْغٰالِبُونَ
معنای آیه
با اين همه، ما بدانها و نياكانشان برخوردارى بخشيديم تا بدان حد كه عمر طولانى يافتند، آيا نمىبينند كه ما به سراغ زمين مىآييم و (با ميراندن مردمان) آن را از همهسو مىكاهيم، آيا (باز هم) آنان پيروز خواهند بود؟
تفسیر قرآن
آن گاه مي فرمايد:
ما اين كفّار ظالم و پدرانشان را از انواع نعمت ها بهره مند ساختيم، تا عمرهاي طولاني يافتند؛ ولي آن ها به جاي شكرگزاري و عبادت و اطاعتش به شرك و ظلم رو آوردند. آيا اين ها نمي بينند، كه دنيا و نعمت هايش پايدار نيست و ما پيوسته به سراغ زمين مي آييم و از آن و ساكنانش مي كاهيم. چه اقوام فراواني بوده اند، كه اكنون جز نامي از آن ها نمانده است. آيا با اين وجود مي پندارند بر ما غالب اند؟
كم شدن اطراف زمين يا انقراض امّت هاست، يا مرگ علما يا كاستن مناطق كفرنشين با گسترش اسلام يا انقراض امّت ها و نابودى ساكنان زمين.
امام صادق (ع) فرموده: نقصان زمين مرگ دانشمندان است. (نورالثّقلين)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر