سوره انبیاء - آیه 36 - جزء 17
وَ إِذٰا رَآكَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلاّٰ هُزُواً أَ هٰذَا اَلَّذِي يَذْكُرُ آلِهَتَكُمْ وَ هُمْ بِذِكْرِ اَلرَّحْمٰنِ هُمْ كٰافِرُونَ
معنای آیه
و كافران هرگاه كه تو را بينند، جز آنكه مسخره‌ات كنند كارى ديگر نمى‌كنند و در آن حال كه خود منكر ياد خداى رحمانند (مى‌گويند) آيا اين است آنكه از خدايان شما (به بدى) ياد مى‌كند؟
تفسیر قرآن
در اين آيه مي فرمايد:
وقتي كه اين مشركان تو را مي بينند، كه بت هاي سنگي و چوبي فاقد شعور و حسّ و حركت آنها را موجوداتي بي خاصيّت می دانی، مسخره مي كنند و مي گويند: آيا اين همان کس است كه خدايانتان را به بدي ياد مي كند؟
در حالي كه خودشان ذكر خداوند رحماني كه هم خودشان را آفريده و هم اين همه نعمت به آن ها داده، منكرند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر