سوره انبیاء - آیه 33 - جزء 17
وَ هُوَ اَلَّذِي خَلَقَ اَللَّيْلَ وَ اَلنَّهٰارَ وَ اَلشَّمْسَ وَ اَلْقَمَرَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ
معنای آیه
او آن خدايى است كه شب و روز و خورشيد و ماه را آفريده است، آنها هر كدام در مدارى شناورند.
تفسیر قرآن
آن گاه به عنوان نشانه هاي بزرگ خدا مي افزايد:
و خدا كسي است، كه شب و روز و خورشيد و ماه را آفريده و هر كدام از اين ها در مداري در حركت اند.
خورشيد به همراه منظومه و خانواده اش حركتي در كهكشان دارد و ماه به دور زمين مي گردد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر