سوره انبیاء

سوره انبیاء - آیه 30 - جزء 17


أَ وَ لَمْ يَرَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضَ كٰانَتٰا رَتْقاً فَفَتَقْنٰاهُمٰا وَ جَعَلْنٰا مِنَ اَلْمٰاءِ كُلَّ شَيْ‌ءٍ حَيٍّ أَ فَلاٰ يُؤْمِنُونَ



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره انبیاء 30
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره انبیاء 30
محمود خلیل الحصری سوره انبیاء 30
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 324 1
محمد صدیق منشاوی 324 2

معنای آیه

آيا كافران در اين نمى‌انديشند كه آسمانها و زمين درهم پيوسته بودند و ما آنها را از هم باز كرديم، و هر چيز زنده‌اى را از آب پديد آورديم، آيا باز هم ايمان نمى‌آورند؟


تفسیر قرآن


بعد از اثبات توحيد، به بيان نشانه هايي او پرداخته مي فرمايد:

آيا كافران نمي بينند، كه آسمان ها و زمين پيوسته بودند، ما آن ها را باز كرديم؟ و هر چيز زنده اي را از آب (به قولی نطفه) پديد آورديم؟ آيا با مشاهده اين همه آيات ، باز هم ايمان نمى ‏آورند؟

در مورد رتق و فتق (پيوستگى و جدايی) آسمان ها و زمين چند نظر است:

1 ـ ابتدا همه موجودات جهان، به صورت توده واحد عظيمی بودند، كه بر اثر انفجارات درونى منفجر شد و به صورت ستاره ‏ها و سيّاره ها و منظومه های شمسی و کهکشان ها درآمدند و هنوز هم در حال گسترشند.

2 ـ منظور از پيوستگی موجودات يك نواخت بودن مواد جهان است، که به تدريج از هم جدا شدند و با تركيبات جديد به صورت گياهان و حيوانات و موجودات ديگر ظاهر شدند.

عمرو بن عبيد به امام باقر (ع) گفت: فدايت شوم معناى آيه: «أَ وَ لَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَالأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما» چيست؟ فرمود: آسمان رتق بود، يعنى باران نمى ‏باريد و زمين رتق بود، يعنى گياه نمى‏ رويانيد، خداوند آسمان را فتق كرد يعنى باران از آن فرو فرستاد و زمين را فتق كرد يعنى گياهان از آن رويانيد. (روضه كافى، ص 95)

ولی اين تفاسير با هم قابل جمع اند و بسا همه آن ها درست باشند.

شخصى از امام صادق (ع) پرسيد: آب چه طعمى دارد؟ امام نخست فرمود: «سل تفقها و لاتسئل تعنتا: به منظور ياد گرفتن سؤال كن نه به منظور بهانه‏ جويى»؛ سپس اضافه فرمود: طعم الماء طعم‏ الحياة! قال الله سبحانه‏ وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْ‏ءٍ حَيٍ‏: طعم آب، طعم حيات و زندگى است! خداوند مى ‏گويد: ما هر موجود زنده‏ اى را از آب آفريديم».

آری، انسان به هنگام تشنگى شدید وقتی آب گوارايى مى‏ نوشد، احساس مى ‏كند كه روح و جان به كالبدش دميده مى‏ شود.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر