سوره انبیاء - آیه 26 - جزء 17
وَ قٰالُوا اِتَّخَذَ اَلرَّحْمٰنُ وَلَداً سُبْحٰانَهُ بَلْ عِبٰادٌ مُكْرَمُونَ
معنای آیه
و گويند خداى رحمان، فرزندى گرفته است، او (از اين نسبتها) پاك است، (فرشتگان، تنها) بندگانى ارجمندند.
تفسیر قرآن
بعد از نفي هرگونه شريك و فرزند از جنس بشر براي خدا، براي نفي شريك يا فرزند براي خدا از جنس فرشتگان كه بعضي از مشركين عرب قائل بودند، مي فرمايد:
مشركين گويند: خداوند رحمان براي خود فرزندي گرفته است؛ در صورتي كه خدا از هر نقصي منزّه است. فرشتگان بندگان شايسته خدا هستند.
چه اگر منظورشان از فرزند گرفتن خدا همچون انسان ها فرزند حقيقي باشد، لازمه اش جسم داشتن خداست؛
و اگر منظورشان از فرزند گرفتن خدا «فرزندخواندگي» باشد، كه در بين عرب معمول بوده، آن هم دليل بر ضعف و نياز است.
پس داشتن فرزند براي خداي ازلي و ابدي و منزّه از جسم و جسماني و بي نياز از هر كس و هر چيز معني ندارد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر