سوره انبیاء - آیه 19 - جزء 17
وَ لَهُ مَنْ فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ مَنْ عِنْدَهُ لاٰ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبٰادَتِهِ وَ لاٰ يَسْتَحْسِرُونَ
معنای آیه
و هر كه در آسمانها و زمين است از آن اوست، وآنان كه نزد اويند از پرستش او نه سركشى كنند و نه خسته و درمانده شوند.
تفسیر قرآن
بعد از اين كه فرمود: «عالم براي اهدافي آفريده شده، از جمله انسان به پروردگارش ايمان آورد و او را عبادت كند» ممكن بود بعضي بگويند: خدا چه نياري به ايمان و عبادت ما دارد، در اين آيه در پاسخ اين سؤال مي فرمايد:
تمام كساني كه در آسمان ها و زمين اند از آنِ خدايند و فرشتگان كه پيوسته ملازم درگاه پروردگارشان هستند، هيچ گاه نه از عبادتش استكبار مي ورزند و نه خسته مي شوند.
در مالكيّت مجازى، هر چه انسان به مولىٰ نزديك تر شود، كمتر حساب مى برد؛ ولى در مالكيّت حقيقى، هر چه انسان به معبود نزديك تر شود، بيشتر عبادت مى كند.
و از این آیه معلوم می شود ريشه ى ترك عبادت، تكبّر است. عبادت، انسان را با فرشتگان همسو مى كند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر