تفسیر قرآن

و هر كه از ياد من رو گرداند و طبق هوا و هوسش به ستم و شرک گرايد، زندگي تنگي خواهد داشت و روز قيامت او را نابينا محشور مي كنيم.

امام صادق (ع) فرموده: منظور از آيه: «وَ مَن اَعرَضَ عَن ذِكري؛ فَاِنَّ لَهُ مَعيشَةً ضَنكاً» اعراض از ولايت اميرمؤمنان (ع) است. (نورالثّقلين)

امام صادق (ع) فرموده: هر كه با تن سالم و استطاعت حجّ نكند تا بميرد از جمله كساني است كه خدا در باره شان فرموده: «نَحشُرُهُ يَومَ القِيامَةِ اَعميٰ». (الميزان)

در در منثور آمده: ابن عبّاس گفته: عمر بن خطّاب به من گفت: رسول خدا (ص) وقتى شنيد كه على (ع) با اين كه فاطمه در نكاح او بود از دختر ابوجهل خواستگارى كرده؟» بر او خشم گرفت. على كه اين را شنيد از خواستگارى منصرف شد».

ولی این حدیث مسلّماً دروغ است؛ زیرا رسماً لكه ‏اى به رسول خدا (ص) چسبانده‏ است؛ چون بنا بر این نقل آن حضرت بدون هيچ مجوّزى عصبانى شده و با این آيه قرآن كه ‏فرموده: «فَانْكِحُوا ماطابَ لَكُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنى‏ وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ: هر زنى را كه دوست ‏داريد بگيريد دو تا سه تا چهار تا» كه حكمى است عمومى و دختر رسول خدا (ص) از آن استثنا نشده، مخالفت کرده است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر