معنای آیه
هر چند آدم بر اثر وسوسه شيطان، نافرماني خدا كرد، خداوند رحمتش را شامل حال او گردانيد و او را براي عبادت و تقرّب به درگاه خودش برگزيد و توبه اش را پذيرفت و هدايتش نمود.
پيامبر اكرم (ص) فرمود: هيچ پيامبرى به اندازه آدم گريه نكرد. (تفسير کبير)
آيا آدم مرتكب معصيت شده؟
اوّلاً، عصيان لزوماً به معني گناه نيست، بلكه شامل مكروه هم مي شود؛
ثانياً، اين نهي ارشادي بوده، همانند نهي پزشك از خوردن غذايي براي مريض، خداوند نيز به آدم فرموده بود از ميوه اين درخت نخور كه از بهشت بيرون خواهي رفت و گرفتار سختي خواهي شد و او نهي ارشادي را به كار نبست و نتيجه ی سوئش را هم ديد.
ثالثاً، هر چند خوردن از آن شجره حرام نبوده؛ ولي براي آدم كه پيامبر بوده، عصيان بوده، چنان كه گفته اند: «حَسَناتُ الاَبرَارِ سَيِّآتُ المُقَرّبينَ: حسنات نيكان براي مقرّبان گناه است».
رابعاً، امام رضا (ع) فرموده: نافرماني آدم قبل از بعثتش بوده است. (بحارالانوار 11/164)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر