سوره طه - آیه 121 - جزء 16
فَأَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَ طَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ عَصَىٰ آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَىٰ
معنای آیه
آنگاه از آن درخت خوردند و برهنگى آنان برايشان نمايان شد و چسبانيدن برگهاى بهشت را بر خود آغاز كردند، و [اين گونه] آدم پروردگار خود را عصيان كرد و بيراهه رفت
تفسیر قرآن
و آدم و حوّا عهد و پيمان مرا در مورد اطاعت نكردن از شيطان فراموش كردند و با تأكيد من در باره استفاده نكردن از ميوه ی شجره ی ممنوعه از آن خوردند و به دنبال آن عورتشان آشكار گشت و براي پوشاندن خود از برگ درختان بهشتي استفاده كردند. و بدين ترتيب، آدم پرورگارش را نافرماني كرد و راه خود را گم کرد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر