سوره طه - آیه 109 - جزء 16
يَوْمَئِذٍ لَّا تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلًا
معنای آیه
در آن روز، شفاعت [به کسی] سود نبخشد، مگر کسی را که [خدای] رحمان اجازه دهد و سخنش او را پسند آید.
تفسیر قرآن
در آن روز شفاعت هيچ كس سودي نمي دهد؛ جز كسي همچون انبيا و اوليا و شهدا و صلحا، كه خداوند رحمان به آنها اجازه شفاعت داده و از گفتار او راضي است.
انكار شفاعت، خلاف قرآن و روايات و مايه يأس مؤمنانِ گناهكار است. قبول شفاعتِ بى قيد و شرط نيز سبب جرأت خلافكاران و خلاف عدالت الاهى است، لذا قرآن كريم براى شفاعت، حساب و كتاب و مقرّراتى فرار داده است.
امام باقر (ع) فرمودند: شفاعت پيامبر تنها براى كسانى است كه از نظر عمل و گفتار مورد رضايت اند و بر مودّت آل پيامبر (ع) زندگى كرده و بر آن مرده اند. (تفسير نور)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر