سوره طه - آیه 97 - جزء 16
قَالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَيَاةِ أَن تَقُولَ لَا مِسَاسَ ۖ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّن تُخْلَفَهُ ۖ وَانظُرْ إِلَىٰ إِلَٰهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۖ لَّنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفًا
معنای آیه
گفت: «پس برو که بهره تو در زندگی این باشد که [به هر که نزدیک تو آمد] بگویی: [به من] دست مزنید و تو را موعدی خواهد بود که هرگز از آن تخلف نخواهی کرد، و [اینک] به آن خدایی که پیوسته ملازمش بودی بنگر، آن را قطعاً میسوزانیم و خاکسترش میکنیم [و] در دریا فرو میپاشیم.»
تفسیر قرآن
و چون عذر سامري مورد قبول موسيٰ (ع) واقع نشد، به او گفت:
بهره تو در زندگي اين است كه يک بيماری روانی پيدا کنی، که هر كس ببينی، بگويي: با من تماس نگير.
و تو را موعدي است که خدا در آن با تو خلف وعده نخواهد كرد، يعني حتماً در آخرت عذاب سختي خواهد نمود.
سوّم، اين كه اي سامري، به اين معبودت يعني گوساله كه او را عبادت مي كردي، بنگر و ببين ما آن را مي سوزانيم و آن گاه ذرّاتش را به دريا مي پاشيم، تا نابود گردد.
امام صادق (ع) فرموده: موسيٰ خواست سامري را به قتل برساند، امّا خدا به او وحي فرمود، كه چون مرد سخاوتمندي است، او را مكش؛ پس او را تبعيد كرد. (مجمع)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر