معنای آیه
«من پروردگار توام؛ كفش هايت را بيرون آر، كه تو در سرزمين مقدّس «طويٰ» هستي».
از سياق آيه بر مي آيد، كه در اماكن مقدّسه و هنگام نماز، انسان با كفش نباشد.
در حديثى آمده: كندن دو كفش، نگرانى از وضع همسر و نگرانى از فرعون است. (نورالثقلين)
بعضى آن را اشاره به همسر و فرزند يا حبّ دنيا و آخرت دانسته اند.
در تورات سِفر خروج، فصل سوّم نيز «فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ» به همين تعبير آمده است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر