معنای آیه
و حال آن كه خداي رحمان را نشايد، كه فرزند گيرد؛
زيرا فرزند گرفتن انسان يا براي كمك به اوست، يا نسلش به وسيله او ادامه يابد، يا همدمش باشد و از تنهايي در آيد؛ در صورتي كه نه قدرت خدا محدود است كه كسي او را ياري كند، نه حيات او پايان مي گيرد كه فرزندش نام و ياد او را زنده دارد و نه احساس تنهايي مي كند، كه كسي با همدمي با او از تنهايي به در آيد.
از این رو در آيه بعد مى فرمايد:
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر