معنای آیه
سپس كساني را كه تقوا داشتند، نجات مي دهيم؛ و ظالمان را به زانو درآمده در آن رها مي سازيم.
رسول خدا (ص) فرموده: هيچ برّ و فاجري نيست، مگر آن كه داخل جهنّم مي شود. چيزي كه هست، همين جهنّم براي مؤمنين بَرد و سلام مي شود، آن طور كه آتش براي ابراهيم برد و سلام شد. تا آنجا كه جهنّم از سردي خود به فرياد مي آيد؛ و خدا متّقين را نجات داده و ظالمان را به زانو درآمده در آن باقي مي گذارد. (مجمع و درّ منثور)
و رسول خدا (ص) فرموده: آتش در روز قيامت به مؤمن مي گويد: زودتر رد شو، كه نور تو لهيب مرا خاموش مي كند. (مجمع البيان و درّ منثور)
و رسول خدا (ص) فرمودند: مردم وارد آتش مي شوند ولي بعضي مثل برق بيرون مي آيند، بعضي مانند باد، بعضي مانند اسب تاخت مي كنند، بعضي مانند شتر سوار، بعضي مانند كسي كه پياده بدود و بعضي مانند پيادگاني كه راه معمولي مي روند. (مجمع و درّ منثور)
و رسول خدا (ص) فرمودند: خداي تعاليٰ همه ی خلق را در آتش جمع مي كند؛ سپس مناديش ندا كند: اصحابت را بگير و اصحاب مرا بگذار؛ به خدايي كه جانم در دست اوست، آتش جهنّم به اصحابش عارف تر است از مادر به فرزندش. (مجمع و درّ منثور)
مشاهده دوزخ سبب مي شود، مؤمنين از نعمت هاي بهشت بيشتر لذّت برند و دوزخيان نيز چون ببينند بهشتيان از دوزخ نجات يافتند و به بهشت رفتند، بيشتر ناراحت مي شوند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر