سوره مریم - آیه 58 - جزء 16
أُولَٰئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ مِن ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ وَمِن ذُرِّيَّةِ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْرَائِيلَ وَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَا ۚ إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُ الرَّحْمَٰنِ خَرُّوا سُجَّدًا وَبُكِيًّا
معنای آیه
آنان کسانی از پیامبران بودند که خداوند بر ایشان نعمت ارزانی داشت: از فرزندان آدم بودند و از کسانی که همراه نوح [بر کشتی] سوار کردیم؛ و از فرزندان ابراهیم و اسرائیل و از کسانی که [آنان را] هدایت نمودیم و برگزیدیم؛ [و] هر گاه آیات [خدای] رحمان بر ایشان خوانده میشد، سجدهکنان و گریان به خاک میافتادند.
تفسیر قرآن
بعد از بيان صفات برجسته چند پيامبر مي فرمايد:
آنها يعنی زكريا، يحيىٰ، مريم، عيسىٰ، ابراهيم، اسحاق، يعقوب، موسىٰ، هارون، اسماعيل و ادريس همان هايند، كه خدا به آنان نعمت داد كه از دودمان آدم و از فرزندان كساني بودند، كه با نوح در كشتي سوار نموديم و از دودمان ابراهيم و يعقوب و از كساني كه هدايتشان نموديم و برگزيديم، آنان كه هر گاه آيات خداي رحمان بر ايشان تلاوت مي شد، سجده كنان و گريان به خاك مي افتادند.
امام سجّاد (ع) فرموده: نَحنُ عَنَينا بِها: مقصود از اين آيه ماييم. (مجمع)
در حديث داريم: هنگامي كه قرآن تلاوت مي شود، محزون باشيد و گريه كنيد يا خود را به حالت گريه درآوريد. (تفسير صافي)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر