تفسیر قرآن

«كه فرزندم وارث مادّی و معنوی من و خاندان يعقوب باشد؛ و اي پروردگار من،‌ او را پسنديده گردان.

بني اسرائيل نذورات و هداياي خود را تقديم احبار (علماي يهود)‌ مي كردند و زكريّا رئيس احبار بود؛ همسر زكريّا هم، كه از دودمان سليمان بود، ارث فراوني از او برايش مانده بود؛ از اين رو، زكريّا از خداوند درخواست نمود، فرزند صالحي به وي عنايت فرمايد، كه اين اموال را در بهترين موردش مصرف كند. (نورالثّقلين)

وقتي فدك از حضرت زهرا (س) غصب شد، در مقابل ابوبكر به اين آيه استناد نمود و به او فرمود: آيا در كتاب خداست، كه تو از پدرت ارث ببري و من نبرم؟ عجيب است! آيا عمداً كتاب خدا را ترك گفته و پشت سر انداخته ايد؟‌ در داستان يحيی بن زكريّا هم قرآن کريم مي فرمايد: زكريّا گفت: خداوندا،‌ از سوي خودت جانشيني (فرزندي) به من ببخش،‌ تا از من و خاندان يعقوب ارث برد. (مجمع)

رسول اكرم (ص) فرموده:‌ عيسى بن مريم (ع) از كنار قبرى گذشت، كه صاحبش در عذاب بود. سال بعد نيز چون عبورش از آنجا افتاد، صاحب قبر را در عذاب نيافت، از خداوند در اين زمينه سؤال كرد، به او وحى شد: صاحب اين قبر فرزند صالحى داشت، که جاده ‏اى را اصلاح كرد‏ و يتيمى را پناه داد، خدا او را به خاطر عمل فرزندش بخشيد، سپس پيامبر (ص) فرمود: ميراث خداوند بزرگ به بنده مؤمنش اين است كه فرزندى به او دهد، كه بعد از وى مطيع فرمان خدا باشد». (نورالثّقلين)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر