سوره مریم - آیه 4 - جزء 16
قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُن بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا
| پخش |
قاری |
سوره |
شماره آیه |
|
|
محمد صدیق منشاوی |
سوره مریم |
4 |
|
|
عبدالباسط محمد عبدالصمد |
سوره مریم |
4 |
|
|
محمود خلیل الحصری |
سوره مریم |
4 |
| پخش |
قاری |
شماره صفحه |
ردیف |
|
|
مصطفی اسماعیل |
305 |
1 |
|
|
محمد صدیق منشاوی |
305 |
2 |
معنای آیه
گفت: «پروردگارا، من استخوانم سست گردیده و [موی] سرم از پیری سپید گشته، و -ای پروردگار من- هرگز در دعای تو ناامید نبودهام.»
تفسیر قرآن
زكريّا گفت: پرورگارا، استخوانم سست و موي سرم از پيري سپيد گشته است و هرگز در دعا از تو ـ اي پروردگار من ـ بي بهره نبوده ام.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان